سى و سوم : ثبوت تحصين هريك از ايشان به سبب دخول ، خواه به عقد دوام و خواه به ملك . سى و چهارم : نشر حرمت رضاع ، چه‌اگر دخول‌نكرده‌باشد نشر حرمت‌نمىكند . [ 1 ] سى و پنجم : محرم شدن دختر به سبب دخول به مادر ، و محرم شدن مادر به سبب عقد دختر . سى و ششم : امتناع فسخ كردن زن نكاح خود را به عنّين شدن شوهر بعد از دخول . سى و هفتم : محقّق شدن رجوع در ايلا و ظهار به دخول كردن . سى و هشتم : منع كردن شوهر زن را از خوردن چيزهايى كه بوى بد داشته باشد چون پياز و سير و ازالهء بوى بدن ، و امر كردن به پاك ساختن آنچه طبع از آن متنفّر باشد ، چه دادن مهر تقاضاى آن مىكند كه شوهر اينها را تواند كرد . سى و نهم : التزام نمودن زن جهوديّه به غسل كردن [ 2 ] برقول بعضى از [ 3 ] مجتهدين در نكاح متعه و نهى كردن او از مجاورت نجاست و شراب « 1 » . چهلم : منع كردن مدخوله از بيرون رفتن از خانه جهت عيادتها و سفر غيرواجب . چهل و يكم : وفا كردن كسى كه قسم خورده باشد كه نكاح كند به‌عقد كردن ، چه هرگاه عقد كند وفا به نذر خود كرده ، و همچنين خلاف نذر و سوگند كردن اگر قسم خورده باشد يا نذر كرده باشد كه نكاح نكند چه به مجرّد عقد خلاف نذر و سوگند كرده . چهل و دوم : بيرون آمدن دخول كننده از عزب بودن به سبب عقد .

--> [ 1 ] در بعض صور مثل آنكه زن كبيرهء غير مدخولهء او شير دهد زن صغيره او را ، پس كبيره حرام است نه صغيره . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 2 ] معلوم نيست حتّى در غسل حيض با اينكه غسل كافر صحيح نيست ، و اختصاص به متعه‌ندارد ، در دائم نيز چنين است ، مثل اينكه زوج او مسلمان شود يا اينكه جايز بدانيم نكاح كتابيّه را حتّى دواماً ، چنانچه خالى از قوّت نيست . ( يزدى ) [ 3 ] اين قول صحيح نيست . ( نخجوانى ) ( 1 ) شيخ صدوق ، مقنع : 308 . محقّق ، شرايع 2 : 303 . علّامه در مختلف 7 : 74 به علىّ بن بابويه نسبت داده است .